پس از صرف نهار در ساعت 4 بعدازظهر، خود را برای صعود فردا آماده کردیم و ساعت 9 شب به خواب رفتیم. دمای هوا در این ساعت 6- درجه ی سانتیگراد بود و آسمان صاف و پرستاره بود. ساعت 5 صبح شنبه 5 دی ماه از خواب بیدار شدیم و با توجه به اینکه کوله های قله ی خود را شب قبل آماده کرده بودیم، حرکت خود را ساعت 5:45 شروع کردیم. بجز تیم ما یک تیم از زاهدان نیز صعود خود را هم زمان شروع کردند. در کوله های قله ی خود صبحانه و تنقلات، آب و نوشیدنی های شیرین و مقداری تجهیزات مانند لباس، عینک آفتابی، دست کش، کلاه بوران و ... داشتیم. مسیر پوشیده از برف بود و ارتفاع برف در بین دره ها به بیش از نیم متر می رسید اما حرکت بیشتر از روی یال ها انجام می شد که برف کمتری داشتند. قله های اطراف از قبیل جوپار، کوشا، لاله زار و ... یکی پس از دیگری پدیدار می شدند. با توجه به ارتفاع زیاد پوشش گیاهی چندانی، بجز در کنار چشمه ها و نهرها، وجود نداشت.

پس از طی زمان 6 ساعت و 45 دقیقه در مسیری که گاها پوشیده از برف بود در ساعت 12:30 به قله رسیدیم. منقطه ی پوشیده از برف جبهه ی جنوب غربی منظره ی فوق العاده زیبایی داشت که جایزه ی کوهنوردانی است که در این فصل موفق به صعود این قله می شوند. GPS ارتفاع قله را 4515 متر نشان می داد که از ارتفاعی که ما انتظار داشتیم (4501 متر) کمی بیشتر بود. هر 9 نفر اعضای گروه موفق به صعود شدند و پس از گرفتن عکس های یادگاری و تلفن زدن به خانواده و دوستان در ساعت 1 بعد ازظهر مسیر برگشت را تقریبا از همان مسیری که صعود انجام شده بود در پی گرفتیم. وضعیت جوی کاملا مساعد بود و صعود را برای ما بسیار راحت کرد. برگشت به پناه گاه سریعتر انجام شد و وجود برف حرکت سریعتر را امکان پذیر می کرد.

ساعت 4:15 بعدازظهر، پس از 3 ساعت و ربع حرکت از قله، به پناه گاه رسیدیم. خوشبختانه وسایل اضافی مان را که در پناه گاه رها کرده بودیم محفوظ مانده بود. هنگام برگشت یک تیم از کرمان در پناه گاه بودند که خود را برای صعود فردا آماده می کردند. با توجه به اینکه ساعت 5:30 بعدازظهر با راننده ی ون در مبدا صعود قرار داشتیم، خیلی سریع پس از خوردن نهار، ساعت 4:45 برگشت خود را شروع کردیم. هنگام برگشت تیم زاهدان هنوز به پناه گاه برنگشته بود. البته تعدادی از نفرات این تیم که از صعود منصرف شده بودند قبل از ما به پناه گاه رسیده بودند و برگشت به پایین، به سمت آبشار راین را قبل از ما شروع کرده بودند.

ساعت 6:15 بعدازظهر پس از 1 ساعت و نیم راهپیمایی به مبدا صعود یعنی آبشار راین رسیدیم. در حین برگشت به کرمان با راننده ی ون هماهنگ شد که مسیر کرمان تا شیراز را هم توسط همان ون طی کنیم. شام را در کرمان دور هم در رستوران خوردیم و ساعت 10 شب به سمت شیراز حرکت کردیم. با توجه به تعطیل بودن ترمینال مسافربری کرمان به دلیل مصادف شدن شنبه شب با شب عاشورا، راه دیگری بجز طی مسیر کرمان تا شیراز توسط ون، بجز منتظر ماندن تا فردا نمی ماند که ما برگشتن سرعتر به شیراز را انتخاب کردیم. گویی دلمان برای شیراز، خانواده ها و دوستان، بسیار تنگ شده بود!! ساعت 5 صبح یکشنبه 6 دی ماه به شیراز رسیدیم و هرکدام همراه با خاطره ی شیرین هزار به خانه ی خود رفتیم.

در پایان اسامی اعضای گروه به این ترتیب می باشد: